Vaattonus.

Onder normale fysiologische omstandigheden maken veranderingen in de diameter van de precapillaire weerstand vaten (kleine arteriën en arteriolen) het belangrijkste deel van  het mechanisme voor de regulatie van de systeem vasculaire weerstand uit. De weerstand vaten zijn normaal in een deels geconstricteerde toestand wat ook wel de vaattonus genoemd wordt. Deze tonus wordt gegenereerd door spiercontractie in de wand van het vat.  Vanuit deze deels vernauwde toestand kan het vat zich verder vernauwen, daarmee de weerstand verhogend, of het vat kan zich verwijden door de spier te ontspannen en daarmee de weerstand verlagen. Extrinsiek en intrinsiek mechanismen bepalen de mate van de spieractivatie.

Vaat tonus. Deze wordt bepaald door de balans tussen invloeden van contractie en dilatatie.

 Extrinsiek mechanismen zoals het sympathisch zenuwstelsel en circulerende hormonen komen van buiten het orgaan of weefsel, intrinsiek mechanismen komen vanuit het bloedvat of weefsel rondom het bloedvat. De vasoconstrictie mechanismen zijn belangrijk bij het onderhouden van de systeem vasculaire weerstand en arteriële druk, terwijl vasodilaterende mechanismen de bloedflow in de organen reguleert.